Menu Sluiten

Negatieve gevolgen van de kunstmatige lage rente deel 2 – Roofbouw op de huidige welvaart en opbouw van schulden voor de toekomstige generaties

roofbouw

Het beleid van de centrale banken, bestaande uit het verlagen van de rente en het creëren van extra geld is zeker op lange termijn erg schadelijk voor de economie en kan letterlijk roofbouw genoemd worden. Alleen de bankiers, bureaucraten die de monopolie op geldvoorziening mogelijk maken en de allerrijksten die in de door gratis geld opgeblazen financiële assets kunnen investeren gaan erop vooruit. 

Ook op papier lijkt het goed te werken, omdat de getalletjes er allemaal beter uit zien. Dit is helaas relatief, in absolute termen gaat 99% van de bevolking er alleen maar op achteruit. In deel 1 hebben we gezien wat het effect is van de kunstmatige lage rente binnen een conjuncturele cyclus. Voor deel 2 zullen we uitzoomen en kijken wat het resultaat is voor de volgende generaties. Dit zijn de vier delen:

bitcoinrente

Opbouw van kapitaal leidt tot beschaving

Bankiers en politici willen ons vaak doen geloven dat we ons geld moeten laten rollen voor een betere economie. Op korte termijn is dit misschien juist, de extra consumptie zal voor meer productie en dus meer economische activiteit zorgen. Op lange termijn is echter het tegenovergestelde waar: Spaargeld is het fundament voor een sterke en gezonde economie. Sterker nog: Onze beschaving is mogelijk gemaakt, omdat ze ouders en voorouders gespaard hebben.

De opbouw van kapitaal zorgt er namelijk voor dat er in kapitaal goederen geïnvesteerd kan worden, waardoor het productieproces veel efficiënter wordt. Er kan per uur arbeid meer waarde gecreëerd worden, dus de welvaart zal toenemen of de werkdruk afnemen. De keus is uiteraard aan de werknemers en in de praktijk zal het beide gebeuren. 

Dit mechanisme heeft voor gezorgd dat Europeanen elke generatie de hoeveelheid spaargeld en dus kapitaal vergrootten en daarmee de welvaart alsmaar verbeterden. Op deze manier heeft onze beschaving zich kunnen ontwikkelen tot wat het vandaag de dag is. Mensen konden zich steeds betere educatie veroorloven en de output van de arbeid werdt steeds groter. We zullen het principe van accumulatie van kapitaal hieronder aan de hand van vier generaties in een vissersfamilie uitleggen:

De eerste generatie

Door de eerste generatie wordt er hele dagen met een hengel gevist. Dit levert gemiddeld zo’n 5 kilo vis per persoon per dag op. Deze opbrengst is net genoeg om in levensonderhoud te voorzien. De vissers leven dus ook in kleine hutjes met slechte voorzieningen. Op een dag besluit één van de arme vissers om van 4 kilo vis te gaan leven en de opbrengst van één kilo vis te gaan sparen. Het is maar net genoeg om in leven te blijven, maar met het uitzicht op een betere toekomst is het wel te doen.

De tweede generatie

De meeste vissers zijn tot hetzelfde lot veroordeeld als hun vader. Ze zullen hele dagen moeten vissen voor 5 kilo vis, waarmee ze maar net rond kunnen komen. Eén van de families springt er echter uit: Doordat vader jarenlang elke dag een beetje gespaard heeft, kunnen de zonen een klein bootje kopen om op tactische plaatsen netten uit te zetten. 

Door de investering van het spaargeld in kapitaalgoederen (het bootje en de netten) kunnen de zonen nu 50 kilo vis per persoon per dag vangen. Deze familie kan nu sparen zonder onder erbarmelijke omstandigheden te hoeven leven. Bovendien kunnen ze de kwaliteit van hun leven flink verbeteren. 

De  kinderen kunnen naar school en het hutje kan verbouwd worden tot iets wat op een huisje begint te lijken. Andere families zien het succes van deze familie en proberen ook wat te sparen om een bootje te kopen. Steeds meer vissers ruilen hun hengel in voor een bootje en de welvaart in het dorp begint langzaam te stijgen.

De derde generatie

Omdat sparen voor degenen uit de tweede generatie die een bootje bezaten veel gemakkelijker was, kunnen sommige vissers van de derde generatie het zich permitteren om samen in een zeeboot te investeren door hun spaargeld bij elkaar te leggen. Als de zeeboot eenmaal klaar is kunnen ze meer en grotere vissen vangen en wordt de dagelijkse productie per visser verhoogt naar 200 kilo per dag. 

Deze families kunnen nu in een echt huis gaan wonen en nog meer kapitaal accumuleren, omdat het inkomen weer flink gestegen is. Bovendien heeft een zeeboot meer bemanning nodig dan het aantal vissers waaruit de families bestaan. Vissers die niet de moeite hebben genomen om te sparen en nog steeds met een hengel vissen voor 5 kilo per dag kunnen dus in dienst genomen worden voor een salaris ten waarde van wel 100 kilo vis per dag. 

De welvaart in het hele dorp groeit dus enorm, omdat een paar slimme kapitalisten hun kwaliteit van leven tijdelijk hebben opgeofferd om te sparen voor de lange termijn. 

De vierde generatie

De families die zeeboten bezitten zijn flink binnengelopen en besluiten samen een enorme trawler te laten bouwen. Met deze trawler kunnen de vissers wel 500 kilo vis per persoon per dag vangen. Bovendien zijn er honderden werknemers nodig. Iedereen die met een hengel of een klein bootje vist wordt voor een salaris ter waarde van 200 kilo vis per dag in dienst genomen. Er moet zelfs buiten het dorp naar nieuwe werknemers gezocht worden om elke vacature te kunnen vullen.

Iedereen in het dorp verdient genoeg om in een mooi groot huis te wonen en iedereen heeft een mooie auto voor de deur. De kapitalisten die de schepen bezitten laten zelfs een mooi jacht bouwen en kopen ook nog eens een tweede huis in het buitenland. Het vissersdorp is uitgegroeid tot één van de meest welvarende plekken op aarde. 

Zonder spaargeld zou het dorp zich nooit zo goed ontwikkeld hebben. De vissers zouden nog steeds met hengels vissen en in armzalige hutjes wonen. Sparen heeft letterlijk beschaving mogelijk gemaakt en het leven van iedereen in het dorp drastisch verbeterd. 

Kapitaalgoederen maken alle productie processen exponentieel efficiënter

Het effect van sparen geld niet alleen voor vissers. Letterlijk elke denkbare werknemer zal meer produceren met dezelfde hoeveelheid werk door de aanwezigheid van kapitaalgoederen. De kleermaker hoeft niet meer met de hand te naaien door de naaimachine, de boer hoeft niet met de hand te ploegen door de tractor en de bierproducent hoeft geen mensen in te huren om dopjes op de flessen te drukken omdat hij machines bezit. 

De accumulatie van kapitaal en kapitaalgoederen is een eeuwenlang proces geweest en heeft letterlijk voor de ontwikkeling van onze beschaving gezorgd. Doordat onze ouders en voorouders konden sparen leven we nu niet in hutjes maar in huizen en sterft minder dan 1% van de mensen onder de 30 in plaats van 50%. Het enige wat we moeten doen om de toekomst van onze kinderen nog beter te maken, is zorgen dat we meer kapitaal doorgeven dan we van onze ouders gekregen hebben, sparen dus. Hier gaat het momenteel gruwelijk mis.

Kunstmatige lage rente vernietigd al het opgebouwde kapitaal 

Lage rente en inflatie zorgen ervoor dat spaargeld elk jaar minder waard wordt. Spaargeld verdampt dus niet alleen langzaam, mensen worden ook nog eens gestimuleerd om hun geld zo snel mogelijk uit te geven. Je krijgt vandaag namelijk meer goederen en diensten voor je geld dan morgen of volgend jaar. 

Daar komt nog eens bij dat het steeds aantrekkelijker wordt gemaakt om in de schulden te gaan. Je krijgt namelijk een product of dienst van een bepaalde waarde, terwijl de waarde van schuld die ertegenover staat met de tijd steeds kleiner wordt. Met de negative rentestanden die steeds meer voorkomen worden deze effecten nog eens flink versterkt. Spaarders worden keihard gestraft en mensen die diep in de schulden duiken worden beloond. Je kan straks zelfs een inkomen verwerven door een schuld aan te gaan!

Het opheffen van de goudstandaard was funest voor onze beschaving

In 1971 is ons geld ontkoppeld van goud. Sinds dien kunnen centrale banken bijna ongelimiteerd geld creëren en rentestanden manipuleren. In het begin werd het redelijk in toom gehouden, maar sinds de crisis van 2008 gaat de creatie van nieuw geld exponentieel omhoog en zijn de rentestanden extreem laag gehouden. Verschillende rentes gaan nu zelfs één voor één negatief. 

Kapitaal wordt dus vernietigd en vooral de laatste jaren begint dit proces in een stroomversnelling te raken. De meeste mensen hebben niet eens voor een paar maanden spaargeld als ze bijvoorbeeld hun baan verliezen, laat staan dat ze in kapitaalgoederen kunnen investeren.

Van degenen die dat nog wel hebben zal het binnenkort allemaal geconfiskeerd worden door negatieve rentes en agressieve monetaire verruimingsprogramma’s, als ze het niet in harde assets zoals goud of bitcoin houden. We geven aan de volgende generatie dus veel minder kapitaal door en alsof dat nog niet genoeg is zadelen we ze ook nog op met een enorme schuld.

We zijn de beschaving weer aan het afbreken

Met het verloren gaan van kapitaal breekt onze beschaving af. De volgende generaties zullen minder efficient hun boterham kunnen verdienen en dus veel harder moeten werken voor dezelfde kwaliteit van leven. Velen zullen zich de faciliteiten die ons nu gelukkiger en gezonder maken niet meer kunnen permitteren en de levensstandaard zal gaan dalen. We plegen letterlijk roofbouw op het kapitaal dat in eeuwen met bloed, zweet en tranen is opgebouwd en laten niets over voor onze kinderen behalve een enorme schuld. 

Als we dit beleid lang genoeg vol blijven houden zal de beschaving die door eeuwen van kapitaal accumulatie is opgebouwd afbrokkelen. We zullen van een eerste in een tweede en vervolgens in een derde wereldland veranderen. Uiteindelijk zal de visser zijn trawler verliezen, dan zijn zeeschip en dan zelfs zijn kleine bootje. Er zal simpelweg niet genoeg kapitaal zijn om het aantal kapitaalgoederen te onderhouden. Uiteindelijk zal men weer met een hengeltje vissen om net genoeg te kunnen vangen om in een primitief hutje te wonen. 

Bitcoin fixes this!

Bitcoin is gelanceerd als een alternatief economisch systeem waar niemand in staat is om de geldhoeveelheid of de rente te manipuleren. Het lijkt erop dat Bitcoin in zijn tienjarig bestaan aardig heeft bewezen levensvatbaar te zijn, het is dus vrij zeker dat het zal blijven bestaan. Het netwerk is open voor iedereen: Je hoeft dus aan geen enkele eis te voldoen. Zwart of wit, arm of rijk, christen of atheist, dakloos of huiseigenaar, je kan altijd vrijwillig en zonder toestemming in het Bitcoin netwerk deelnemen.

Door bitcoin te gebruiken is het weer mogelijk om te sparen. De valuta zelf is deflationair in plaats van inflationair, de waarde van het spaargeld zal dus toenemen met de tijd (als er geen gekke dingen gebeuren). Bovendien geven bitcoin banken een eerlijke en positieve rente gebaseerd op krachten in de markt in plaats van corrupt centrale bankbeleid. 

Je kan in ieder geval binnen je eigen familie de volgende generatie meer kapitaal mee te geven dan waar je het zelf mee mocht doen. Je kinderen zullen een nog betere kwaliteit van leven kunnen realiseren. Ze zullen de kans krijgen om van jouw trawler een enorme drijvende vis fabriek te maken die misschien wel 1000 kilo vis per persoon per dag op kan leveren. 

Bovendien kunnen ze de kinderen van degenen die in het fiat systeem zijn blijven hangen een goedbetaalde baan aanbieden, waardoor ze niet met een hengeltje hoeven te vissen. Bitcoin geeft ons dus de kans om onze beschaving voort te zetten in plaats van een flinke stap terug te doen!

Iedereen zal van bitcoin profiteren, behalve de 1% die steenrijk is geworden van het fiat regime ten koste van de rest. Die zullen een echte baan moeten gaan zoeken waarbij ze zinvol zijn voor hun medemens. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *